Text Size

20230725 Śrī Caitanya-candrāmṛtam

25 Jul 2023|Duration: 00:31:07|Español|El libro Śrī Kṛṣṇa Caitanya|Transcription|Śrī Māyāpur, India

20230725  Śrī Caitanya-candrāmṛtam

 

Compilación del libro Śrī Kṛṣṇa Caitanya

Por Su Santidad Jayapatākā Swami Mahārāja, el 25 de julio del 2023,

en Śrīdhāma Māyāpura, India.

 

mūkaṁ karoti vācālaṁ paṅguṁ laṅghayate girim
yat-kṛpā tam ahaṁ vande śrī-guruṁ dīna-tāraṇam
paramānandaṁ mādhavaṁ śrī caitanya iśvaram

hariḥ oṁ tat sat

 

 

 

Jayapatākā Swami:  Entonces, estamos leyendo, y estamos comenzando un nuevo proyecto: Prabhodānanda Sarasvatī ha escrito el Śrī Caitanya-candrāmṛtam. Son 143 versos y los leeremos. Él lo escribió en sánscrito y la traducción la dio Su Santidad Bhānu Swami y hay una traducción al bengalí de Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura y no tiene ningún significado. Así que tratamos de dar significados y oramos por la misericordia de Śrīla Prabhupāda y los ācāryas anteriores. Este es un libro maravilloso sobre el néctar del Señor Caitanya, de esta manera, tratamos de meditar en eso y oramos para obtener la misericordia del Señor.

 

 

¡Hare Kṛṣṇa!

 

Śrī Caitanya-candrāmṛtam 1

 

nija-mādhurya-āsvādana o prema-vitaraṇārtha āsvādyera bhāva-kānti-grahaṇa-pūrvaka navadvīpe avatīrṇa gauraharira stava—

 

stumas taṁ caitanyākṛtim ativimaryāda-paramādbhutaudāryaṁ

varyaṁ vraja-pati-kumāraṁ rasayitum

viśuddha-sva-premonmada-madhura-pīyuṣa-laharīṁ

pradātuṁ cānyebhyaḥ para-pada-navadvīpa-prakaṭam

 

Anuvāda por Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura:

Vrajendra-nandanābhinna-āpanāke svīya suvimala prema-sindhu-samutthita harṣādi-madhura-amṛtalaharī āsvādana karāibāra evaṁ aparake vitaraṇa karibāra janya, yini navadhā bhaktira pīṭha-svarūpa “śrī-navadvīpa” nāmaka parama-dhāme avatīrṇa haiyāchena, sei sarvāvatāra-śreṣṭha, aparisīma o atyadbhūta kāruṇyera vigraha śrī-kṛṣṇa-caitanya-nāmadheya puruṣake āmarā stava kari.

 

Traduccion por Su Santidad Bhānu Swami: Alabamos la forma de Caitanya Mahāprabhu, ilimitadamente, asombrosamente compasivo, que apareció en la morada suprema de Navadvīpa para dar a conocer al hijo de Nanda y para dar a los demás una ola de Su puro y dulce néctar de prema.

Comentario por Jayapatākā Swami: El Señor Caitanya es el avatāra del Señor Kṛṣṇa, el hijo de Nanda Mahārāja, pero ha venido en una forma dorada quien está nadando en el océano de kṛṣṇa-prema, y ​​está saboreando diversas emociones. También las está distribuyendo en el sagrado dhāma de Navadvīpa, que no es diferente de los nueve procesos del bhakti-yoga. Entonces, Él entró directamente en este santo dhāma. De todos los avatāras del Señor, Él es el más grandioso y no conocemos ningún avatāra que manifieste tantas buenas cualidades y tenga una misericordia tan maravillosa como Śrī Kṛṣṇa Caitanya Mahāprabhu. Así que, Yo lo glorifico en este momento.

Así, hemos visto que en los primeros 24 años de Sus pasatiempos, el Señor Caitanya pasó Su tiempo principalmente en Navadvīpa y por un corto tiempo a enseño el conocimiento académico que en ese tiempo impartían los brāhmaṇas. Luego fue a Bengala Oriental y fue a Sylhet, el lugar de nacimiento de Su madre y Su padre, y al mismo tiempo estaba enseñando. El sistema en ese entonces era que los discípulos o estudiantes correspondían dando algunas donaciones por la educación que recibían. Entonces, como Nimāi Paṇḍita era considerado el mejor de todos los paṇḍitas, muchas personas estaban agradecidas de poder recibir su educación directamente de Nimāi Paṇḍita, por eso Él tuvo mucho éxito en estas actividades de enseñanza, y muchos estudiantes le dieron diversos regalos de plata, oro, seda, etc. Pero mientras estaba enseñando en Bengala Oriental, también le estaba contando a la gente acerca de las glorias del santo nombre.

 Su esposa Lakṣmī Priyā sentía tanta separación del Señor que decidió regresar al mundo espiritual, ya que no podía soportar la ausencia del Señor por tanto tiempo. Entonces, se fue a Hari Dhāma, que no es diferente de Vaikuṇṭha, allí fue, al Vaikuṇṭha original. De esta manera, cuando el Señor Caitanya regresó, ¡ella ya se había ido! y madre Śacī había prometido cuidar de ella, pero como se había ido, se sintió muy responsable y por eso no quería hablar con el Señor Caitanya, porque ella se sentía responsable. Todas estas cosas estaban sucediendo en Navadvīpa-dhāma mientras el Señor Caitanya estaba en Bengala Oriental. Cuando el Señor Caitanya regresó, Su madre no le hablaba y Su esposa ya no estaba allí, así que esa era la situación.

Entonces el Señor Caitanya arregló todo y le dijo a Su madre que ella no era responsable, y accedió a casarse nuevamente. Esta vez se casó con Śrīmatī Viṣṇu-priyā. Él estaba introduciendo esta ola especial de néctar de kṛṣṇa-prema puro por el hijo de Nanda Mahārāja, por lo que popularizó el proceso de saṅkīrtana.

 

Creo que leeremos dos versos al día.

 

Śrī Caitanya-candrāmṛtam 2

 

atyadharmī, dharma-tyāgīkeo ahaituka-kṛpā-varṣaṇe premonmāda-pradātā gauraharira stuti—

 

dharmāspṛṣṭaḥ satata-paramāviṣṭa evātyadharme

dṛṣṭiṁ prāpto na hi khalu satāṁ sṛṣṭiṣu kvāpi no san

yad-datta-śrī-hari-rasa-sudhāsvāda-mattaḥ pranṛtyaty

uccair gāyaty atha viluṭhati staumi taṁ kañcid īśam

 

Anuvāda por Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura:

Dharma yāhāke kakhanao sparśa kare nāi arthāt puṇyera leśamātrao yāhāte vidyamāna nāi, ye sarvadā mahāpāpe nimagna, ye kakhanao sādhugaṇera rūpā-kaṭākṣa lābha kare nāi, athavā sajjana pratiṣṭhita pāpa-praveśaśūnya kona pavitrasthale kadāpi avasthāna kare nāi, sei pāpīyān vyaktio yāṅhāra pradatta rādhā-kṛṣṇa-prema-rasa-pīyūṣāsvādane pramatta haiyā uddāma-nṛtya, ucca-kīrtana evaṁ bhūtale viluṇṭhana kare, tādṛśa śaktimāna kona anirvacanīya puruṣake āmi stava kari.

 

Traduccion por Su Santidad Bhānu Swami: Alabo a ese Señor que otorga Su dulce rasa de tal manera que una persona que no ha tocado el dharma, que está abrumada por el adharma, que no ha obtenido la mirada de un devoto que ha residido en lugares purificados por devotos, se vuelve loca, baila y hace señales en voz alta y rueda por el suelo.

 

Comentario por Jayapatākā Swami: Aquí se alaba al Señor Caitanya por dar Su misericordia a las personas que no conocen el dharma, que no han visitado lugares sagrados. Esto se explica en el Caitanya-bhāgavata que el Señor Caitanya llamó a Prabhu Nityānanda, diciendo: cómo “Descendimos del mundo espiritual y prometimos que liberaríamos a las almas caídas, que tenían estas cuatro cualidades”. Estas eran personas que normalmente no entendían a Kṛṣṇa, pero Nosotros las liberaremos”. Así que Él le estaba diciendo esto al Señor Nityānanda porque Él quería que Él regresara y predicara en Bengala y continuara donde Él lo había dejado. Entonces, Él dijo que Nosotros queremos liberar a los (no sé si tengo el orden correcto)

Los patita – aquellos que han caído, que rompen los principios regulativos;

los nīca – las personas que nacen en una familia que no tiene cultura espiritual;

los mūrkhas – las personas que piensan que son el cuerpo material, las personas necias; y los duḥkhīs – aquellos que sufren dolores materiales.

 

 

Así pues, estos fueron los cuatro tipos de personas que el Señor Caitanya le dijo al Señor Nityānanda Prabhu que debíamos liberar. Y las personas que tratan de disfrutar del mundo material, naturalmente se vuelven duḥkhīs, se ponen tristes, porque el mundo material está diseñado de tal manera que, si empezamos a anhelar la gratificación material de los sentidos, empezamos a sentirnos tristes. Ahora bien, este mundo material está lleno de personas frustradas que creen que con la felicidad material serán felices, pero cuanto más lo intentan, más tristes o duḥkhī se vuelven. Por eso, la gente se identifica con el cuerpo de tal manera que intenta ser feliz para crear una mejor situación corporal. En Estados Unidos dicen: “En busca de la felicidad”. Pero su idea de felicidad es principalmente física y están muy apegados a la situación material y piensan que si mi situación material mejora, seré muy feliz, pero como resultado, no están satisfechos porque la vida material es muy superficial y la verdadera felicidad la obtenemos al servir a Rādhā y Kṛṣṇa. Naturalmente, debido a que somos parte de Kṛṣṇa, si tratamos de complacer a Rādhā y Kṛṣṇa, ¡nos volvemos felices! Y si tratamos de complacer a nuestros sentidos, entonces naturalmente los sentidos nunca estarán completamente satisfechos. Y luego vivimos una vida tras otra pensando que si conseguimos una mejor situación material seremos felices. Pero en realidad, al cantar el māhā-mantra Hare Kṛṣṇa en voz muy alta, sentimos mucha dicha trascendental. Entonces, naturalmente, la persona baila, ríe y canta en voz alta, e incluso se vuelve tan extática que rueda por el suelo y expresa su éxtasis.

Entonces, esa es la verdadera felicidad que buscamos, y por eso el Señor Caitanya nos está dando este éxtasis: cantar los santos nombres en congregación y sentir todos esos éxtasis trascendentales. El Señor Caitanya nos estaba dando la oportunidad de disfrutar de la dicha trascendental mediante el servicio a Kṛṣṇa. Esa es la verdadera perfección de la vida humana.

 

 

Así terminan los Comentarios sobre Śrī Caitanya-candrāmṛtam, Versos 1 y 2 de Guru Mahārāja, Śrīla Jayapatākā Swami Mahārāja.

 

¡Hari bol!

 

 

Transcrita y verificada por los Archivos JPS, de 2023.

 

 

Transcrita por Jayarāseśvarī devī dāsī

Verificado por los Archivos JPS                           

Traducido por Indirā Jāhnavā Devī Dāsī

Verificado por Achintya Nitai das

Revisado por: Indirā Jāhnavā Devī Dāsī

 

- END OF TRANSCRIPTION -

Transcribed by Jayarāseśvarī devī dāsī

Verifyed by JPS Archives

Reviewed by JPS Archives

>>> Ref. His Holiness Jayapatākā Swami Mahārāja on 25 Jul 2023 in Śrī Māyāpur, India

- END OF TRANSCRIPTION -
Transcribed by Jayarāseśvarī devī dāsī
Verifyed by Achintya Nitai das
Reviewed by Indirā Jāhnavā Devī Dāsī

Lecture Suggetions